poezja

Gdy budzi się lęk

Bronisława Sibiga Gdy budzi się lęk boję się jutra z chmurami gniewu nad głową gdy niepewność jutra o nieczystej twarzy i fałszywym uśmiechu gdy pełne portfele pokazują swą siłę boję się jutra bezdechu
poezja

Rodzinne zjazdy

Wanda Kardasz Rodzinne zjazdy Nie trudno było Rodzino Decyzję podjąć o przyjeździe na zjazd Bo wszyscy bez wyjątku Czuli taką potrzebę Nie ważne były Obowiązki służbowe i napięte terminy Spotkania i konferencje Stanowiska...
poezja

W Przestrzeń Ulecieć

Stanisław Leszek Pieniążek W Przestrzeń Ulecieć Ach jakże bym pragnął na koniec dni swoich, Odlecieć w przestworza wysoko gdzieś w chmury. Móc spojrzeć na ludzi z którymi wszak...
poezja

Rachunek sumienia

Stanisław Leszek Pieniążek Rachunek sumienia Gdy w życiu człowieka ten okres przychodzi Z młodzieńca w staruszka się zmienia Człek myśli, że chyba nadeszła już pora By zrobić rachunek swojego...
poezja

Cmentarze

Stanisław Leszek Pieniążek Cmentarze Gdzieś na uboczu wiosek Zagubione pośród drzew starych Dumne jak białe strzeliste brzozy Krzyże wiejskich cmentarzy Pochylone ciężarem lat Zmurszałe i obrośnięte mchem Rozsypujące się w proch Jak Ci...
poezja

Jesienna ballada

Ewa Willaume-Pielka Jesienna ballada Dziękuję Jesieni za wielkie kasztany. Któryś na pewno jest dla mnie wybrany. Może ten maleńki z brzuszkiem wykrzywionym, Albo tamten pod ławką, z brzeżkiem wyszczerbionym. Od...
poezja

Dziwne

Ewa Willaume-Pielka Dziwne Dziwne na papierze wrażenie... Patrzę na bezruchu toń Przesuwam po falach spojrzeniem A cień sunie wzdłuż wody. Co to znaczy? Czy człowiek niemłody widzi od młodego więcej? Boję się... Oczy zamykam...
poezja

Grota przodków nieznanych

Stanisław Leszek Pieniążek Grota przodków nieznanych Na omszałych pomnikach zagubionych cmentarzy, W szafach wiejskich parafii, Pełnych ksiąg starych Kruchych jak wigilijny opłatek Szukasz Ich pełen nadziei, Nadziei, że cofniesz wieki. I przywrócisz...
poezja

Arena

Ewa Willaume-Pielka Arena Codziennie doniosły dźwięk wzywa do nierównej walki by na przeciw siebie stanęli,  jak na arenie Ona - drobna ciałem a olbrzymia wiedzą Oni – młodzi, piękni i silni. Przyglądają się...
poezja

Na błękitnej wstędze

Bronisława Sibiga Na błękitnej wstędze moja senność gwiazdami mruga z księżycem wędruje między myślami moja senność na oszronionej szybie misterne układa wzory podąża drogą w dalekie przestworza moja senność nieodgadniona