poezja

Bronis艂awa Sibiga

W koronkowej bieli

wznosz膮 skrzyd艂a
gdy wczesnym rankiem
nitk臋 przetykam
w臋druj膮
miejsk膮 ulic膮, wiejskimi 艣cie偶kami
zagubionym drog臋 znacz膮
ekspresem po szynach
w wy艣cigu z czasem
anonimowo otwieraj膮 dusze

w 艣wi臋ty wiecz贸r razem
z艂膮czeni k艂臋bka nici膮
przy 偶艂贸bku Dzieciny
w艣r贸d nocnej ciszy nuc膮