poezja

Wanda Kardasz

Teraz mija miesi─ůc

Czas oszalał chyba, to
Ju┼╝ miesi─ůc min─ů┼é
Gdy wiadomo┼Ťci o tragedii w Azji
Świat cały obiegły

B─ůd┼║my mi┼éosierni z serca i duszy
Ofiarujmy tym, kt├│rzy prze┼╝yli tsunami w Indonezji
Dar serca
Na jaki sta─ç nas razem, i ka┼╝dego z osobna

B─ůd┼║my w nieszcz─Ö┼Ťciu zjednoczeni
Pom├│┼╝my ludziom tragedi─Ö prze┼╝y─ç
Złóżmy się po grosiku
By ci co prze┼╝yli nabrali ch─Öci do ┼╝ycia

Tamci ludzie z wysp,dzisiaj nie maj─ů niczego
Ani zdrowej wody, ani ry┼╝u
Ani dachu nad g┼éow─ů
Ani nadziei

Z pokor─ů przyjmuj─ů, to co los im zgotowa┼é.
Z ufno┼Ťci─ů wchodz─ů w ka┼╝dy nowy dzie┼ä, niepewny
Nie wiedz─ů jeszcze jak przyjdzie prze┼╝y─ç im swoje ┼╝ycie
Lecz wiedz─ů, na pewno, ┼╝e trudno im b─Ödzie wychowa─ç osierocone dzieci

26 stycznia
WaKsz