Bronis艂awa Sibiga

Przychodzimy by odej艣膰

Dotkn膮膰 stop膮 matki ziemi
W ramiona 艣wiata wtuli膰 si臋
Pow臋drowa膰 w艂asn膮 drog膮
Pozna膰 co to 艣miech i 艂zy.

Dotkn膮膰 b贸lu i cierpienia
Szcz臋艣ciem swym zach艂ysn膮膰 si臋
Dozna膰 sensu zaistnienia
Odej艣膰 w nico艣膰 szarych dni.