poezja

Bronis艂awa Sibiga

Na ko艅cu dnia

otulona p艂aszczem nadziei
jak ptak szybuj臋 w ob艂okach
my艣li gnane wiatrem
przysiadaj膮 na drzewach
w ramionach ga艂臋zi
tul膮 si臋
li艣cie nuc膮 im ko艂ysank臋

spok贸j

nie bud藕cie mnie ze snu