poezja

Ewa Willaume-Pielka

Arena

Codziennie doniosły dźwięk
wzywa do nier├│wnej walki
by na przeciw siebie
stanęli,  jak na arenie
Ona – drobna cia┼éem
a olbrzymia wiedz─ů
Oni ÔÇô m┼éodzi, pi─Ökni i silni.

Przygl─ůdaj─ů si─Ö sobie wnikliwie
patrz─ůc g┼é─Öboko w oczy
aż po czerń tablicy
gdzie z krucho┼Ťci bieli
powstaj─ů wa┼╝ne s┼éowa

dobro─ç
szlachetno┼Ť─ç
człowiek
primum non nocere