„S艂ownik nazwisk wsp贸艂cze艣nie w Polsce u偶ywanych” podaje 18 nosicieli nazwiska Ziegiert, z tego 1 w woj. elbl膮skim, 9 gda艅skim, 1 s艂upskim; 9 Ziegart: 5 w woj. gda艅skim i po 2 w woj. szczeci艅skim i toru艅skim, 1 Ziegardt w woj. toru艅skim; 581 Ziegert, z tego 14 w woj. bydgoskim, 25 elbl膮skim, 445 gda艅skim, 52 s艂upskim; 30 Zygert, z tego 4 w woj. gda艅skim; 106 Zygiert poza Pomorzem (mo偶liwe, 偶e powsta艂y one od niemieckiego Sieger „zwyci臋zca”); 265 Cygert, z tego 230 w woj. gda艅skim, 27 s艂upskim; 40 Cygiert, z tego 18 w woj. gda艅skim, 21 s艂upskim; 2 Cygier: po 1 w woj. pozna艅skim i wa艂brzyskim; 1 Cygart w woj. gda艅skim; 1 Ciger w woj. katowickim; 5 Cigert: 4 w woj. gda艅skim, 1 s艂upskim.

Wsp贸艂cze艣nie nazwisko Cyg(i)ert i jego warianty spotyka si臋 najcz臋艣ciej na po艂udniu Kaszub. Tu te偶 g艂贸wnie notowane jest historycznie. W formie spolszczonej fonetycznie notuje je ksi臋ga chrzt贸w parafii Ko艣cierzyna. Oto kilka przyk艂ad贸w: Kristian Cygiert i Anna Marianna Cygiertowa zapisani w 1747 r., Elisabeth Cygiertowna w 1748 r. Znane s膮 te偶 zapisy z parafii Wiele w Chojnickiem: Friedrich Cyger w 1793 r., Friedrich Cygert Lutheranus w 1797 r. Kataster frydrycja艅ski z 1773 r. utrwala je w Tuchlinie w powiecie kartuskim, gdzie m艂ynarzem by艂 Martin Ziegert.

Naj艂atwiej wywie艣膰 to nazwisko i jego warianty od niemieckiego rzeczownika Ziege „koza” z patronimicznym formantem -ert. Chodzi膰 tu mog艂o o hodowc臋 lub pasterza k贸z (por贸wnaj odpowiednie semantycznie i strukturalnie polskie nazwiska Koz艂owicz, Koza, Kozan, Kozon i inne). Jednak znawcy nazwisk niemieckich: H. Naumann i M. Gottschald widz膮 jeszcze inn膮 mo偶liwo艣膰. Ich zdaniem jego 藕r贸d艂em mo偶e by膰 rzeczownik Zieger „twarog” z wt贸rnym -t, kt贸re cz臋sto pojawia si臋 w nazwiskach niemieckich, np. B盲cker od takiego偶 rzeczownika B盲cker „piekarz” z dodanym -t: B盲ckert (por贸wnaj polskie nazwiska Twar贸g, Twar贸偶ek, Twaro偶ek, i Twaru偶ek). By艂oby to wi臋c nazwisko homoniczne, tzn. dzi艣 tak samo brzmi膮ce, ale maj膮ce inne pochodzenie.

Edward Breza