wspomnienia

stan obecny

W 1992 roku w Polsce 偶y艂o 87 os贸b nosz膮cych nazwisko Wiesio艂owski (kobiety i m臋偶czy藕ni), z kt贸rych a偶 50 os贸b mieszka艂o w by艂ym wojew贸dztwie Bydgoskim a 10 krakowskim. 呕y艂o r贸wnie偶 38 os贸b nosz膮cych nazwisko Wiesie艂owski, wszyscy mieszkali w wojew贸dztwie bia艂ostockim.

Wyst臋powa艂y r贸wnie偶 osoby o lekko zniekszta艂conych nazwiskach: Wiesio艂艂owski (4 osoby), Wiesielowska (3 osoby).

[ przodkowie

Wiesio艂owscy piecz臋tuj膮 si臋 herbem Ogo艅czyk (odmiana) jak r贸wnie偶 Wiesio艂owscy uzyskali przynale偶no艣膰 do herbu Pilawa poprzez nobilitacj臋 w聽 1611 r.

Najstarsze wzmianki pochodz膮 z ok. 1570 r. Wiesio艂owscy zapisali si臋 w dziejach Bia艂egostoku jako w艂a艣ciciele, dzi臋ki kt贸rym niewielka osada rozwin臋艂a si臋 w 偶ywy o艣rodek, b臋d膮cy centrum d贸br tej rodziny. Szczeg贸ln膮 rol臋 odegra艂 Piotr Wiesio艂owski M艂odszy, kt贸ry w艂ada艂 Bia艂ymstokiem przez d艂ugi czas – od ok. 1570 r. do swojej 艣mierci w 1621 r. Z jego inicjatywy wzniesiony zosta艂 oko艂o 1570 r. murowany dw贸r obronny; na fundamentach tego dworu stan膮艂 p贸藕niej pa艂ac Branickich. Piotr Wiesio艂owski M艂odszy ufundowa艂 tak偶e w 1617 r. pierwsz膮 艣wi膮tyni臋 murowan膮 Bia艂egostoku. Stan臋艂a ona po przeciwnej stronie drogi w stosunku do starego drewnianego ko艣cio艂a. Jest to zachowany do dzisiaj ko艣ci贸艂 pod wezwaniem Wniebowzi臋cia Naj艣wi臋tszej Marii Panny, zwany „starym”. Jego budow臋 uko艅czy艂 w 1621 syn Piotra – Krzysztof Wiesio艂owski, 偶onaty z Aleksandr膮 z Sobieskich. Ko艣ci贸艂 zosta艂 konsekrowany pod wezwaniem Wniebowzi臋cia NM Panny i 艣w. Aposto艂贸w Piotra i Paw艂a. Po wczesnej 艣mierci Miko艂aja Baka艂arzewicza wdowa po nim, Katarzyna z Wo艂艂owicz贸w, wysz艂a za m膮偶 powt贸rnie za Piotra Wiesio艂owskiego. W 艣lubnym wianie wnios艂a dobra bia艂ostockie. Odt膮d, a偶 do 艣mierci w 1637 roku ostatniego z rodu – wielkiego marsza艂ka koronnego, Krzysztofa Wiesio艂owskiego – Bia艂ystok by艂 w posiadaniu trzech kolejnych pokole艅 tej rodziny. Krzysztof Wiesio艂owski, zm. 16 kwietnia 1637, 偶ona Aleksandra, starosta Tykocin i Supra艣la, Stolnik Litewski i Ciwun of Wilno przed 1620, Marsza艂ek S膮du Litwy od 1619, Krajczy Litewski od 1620, Wielki Marsza艂ek Koronny od 1635. Marsza艂ek Sejmu od 15 stycznia do 26 lutego 1609 i od 13 lutego do 13 marca 1618 w Warszawie. Krzysztof i Aleksandra Wiesio艂owscy byli bezdzietni. Po ich bezpotomnej 艣mierci (Aleksandra zm. w 1645 r.) dobra bia艂ostockie przesz艂y na w艂asno艣膰 Korony Polskiej i jako kr贸lewszczyzna w艂膮czone do starostwa tykoci艅skiego.

Piotr Wiesio艂owski. Miasto Lipsk po艂o偶one jest nad g贸rna Biebrz膮 i otoczone kompleksem du偶ych i ciekawych pod wzgl臋dem przyrodniczym 艂膮k bagiennych i torfowych. Ju偶 w 1533 roku wzmiankowano o osadzie istniej膮cej na tym miejscu, pod nazw膮 Wola Lipska. Nazw臋 s膮 przej臋艂a od lasu. W 1580 roku, kr贸l Stefan Batory nada艂 jej prawa miejskie. Postanowi艂 tak偶e uczyni膰 z niej du偶y port rzeczny nad Biebrz膮 i punkt etapowy na drodze handlowej z Grodna do Warszawy. 脫wczesny le艣niczy perstu艅ski Piotr Wiesio艂owski zaprojektowa艂 miasto z du偶ym rozmachem. Do dzi艣 zachowa艂 si臋 pasmowy uk艂ad przestrzenny, charakterystyczny dla pomiary w艂贸czystej, z bardzo regularn膮 siatk膮 ulic.

Piotr Wiesio艂owski w 1603 r. zosta艂 starost膮 wasilkowskim – marsza艂ek nadworny litewski i w艂a艣ciciel Bia艂egostoku (do 1619 roku). By艂 wychowankiem reformacyjnych uniwersytet贸w niemieckich. Pocz膮tkowo by艂 kalwinem. Z kalwinizmu na katolicyzm przeszed艂 przed rokiem 1579, prawdopodobnie w skutek po艣lubienia katoliczki Zofii Lubomirskiej herbu 艢reniawa, siostry Sebastiana Lubomirskiego, kasztelana wojnickiego. Zmar艂 w 1621 r.

[ herb Ogo艅czyk

Wylegitymowani herbu Ogo艅czyk:

  • Jan, syn Stanis艂aw i … . Synowie weszli w posiadanie d. Stryjewo z przyleg艂o艣ciami.
  • Stanis艂aw, syn Jana
  • Jan Chrzciciel Leon Piotr (trojga imion), ur. 23 VI 1786, syn Stanis艂awa, rzeczywisty radca stanu, s臋dzia Najwy偶szej Instancji KP, cz艂onek OZWDRzS, posiadacz orderu 艢w. Stanis艂awa III kl. i 艢w. Anny II kl. 呕ona Teresa Czartkowska. Dzieci:
    Krzysztof Miron Jan Wincenty Bonawentura, ur. 16 VII 1821,
    Franciszek Leon, ur. 20 II 1826,
    J贸zef Miko艂aj Cyprian Stanis艂aw Maureliusz, ur. 14 IX 1833,
    Marianna Regina J贸zefa Ma艂gorzata Stanis艂awa, ur. 07 IX 1819, m膮偶 Lucjan Orpiszewski.
  • Teofil Lazary Adam (trojga imion), syn Stanis艂awa, ur. Strzy偶ewo, W. Ks. Pozna艅skie ok. 1795 r., 偶ona Euzebia Teresa Wolicka. Dzieci:
    Tadeusz J贸zef Alfred, ur. 05 X 1832 Warszawa,
    W艂adys艂aw Kazimierz, ur. 28 II 1834,
    Wanda Bibianna Martyna, ur. 30 I 1830, m膮偶 Micha艂 Soko艂owski.
  • Baltazar, wnuk Jana, 偶ona Julianna Drzewiecka. Syn Roman J贸zef.
  • Roman J贸zef, syn Baltazara. Oficer WP, nacz. magazyn贸w Kolei Warszawsko-Wiede艅skiej. 艢lub Tuluza 03 IV 1838, 偶ona Joanna Ludwika Landelle Pelissier. Dzieci:
    Henryk Aleksander, ur. 27 VI 1836,
    Cezary W艂adys艂aw, ur. 01 I 1849,
    Ludwik Roman, ur. 06 II 1851,
    Zygmunt Tadeusz, ur. 12 VIII 1854.

Piotr Wiesio艂owski, Marsza艂ek Nadworny Koronny w latach 1598 – 1615.

[ wzmianki

Adam Boniecki „Herbarz Polski”:

liczne wzmianki

[ inne wzmianki

Wiesio艂owscy:

  • Krystyna Wiesio艂owska, m膮偶 Jan Dembi艅ski, syn Feliks Antoni Jakub Dembi艅ski ur. 29.5.1771 w Krakowie.
  • Krzysztof Wiesio艂owski, ur.1742, zm. 1826, badacz kultury materialnej i religijnej S艂owian, jako nauk臋 pomocnicz膮 wykorzystywa艂 archeologi臋.
  • Franciszek Wiesio艂owski – cz艂onek Polskiego Towarzystwa Demokratycznego, bra艂 udzia艂 w聽 przygotowaniach do powstania przeciwko zaborcy austriackiemu w Bieczu w roku 1845 roku.
  • Wiesio艂owski Franciszek, ur. 1814, zm. 1867.
  • Ksawery hr. Wiesio艂owski, obywatel z Tarnowskiego, mianowany przez ks. Lubomirskiego zast臋pc膮 kuratora w 1829 r., z racji mieszkania poza Lwowem, mimo najlepsze ch臋ci, nie m贸g艂 zaj膮膰 si臋 dostatecznie Bibljotek膮 Ossoli艅skich.

Wiesie艂owscy:

  • Aleksander N. Wiesie艂owski (1837-1906), profesor Uniwersytetu Petersburskiego, g艂贸wny tw贸rca rosyjskiej teorii zwanej poetyk膮 historyczn膮 i tzw. rosyjskiej szko艂y historycznej.

Wiesie艂艂owscy:

  • Wojciech Wiesio艂艂owski