„S艂ownik nazwisk wsp贸艂cze艣nie w Polsce u偶ywanych” podaje 2 osoby nosz膮ce nazwisko Rostan w woj. toru艅skim; 1 Rostaniec w woj. warszawskim; 28 Rosta艅ski: 19 w woj. katowickim, 4 opolskim, 5 wroc艂awskim; 7 Rostanowski: 2 w woj. bydgoskim, 4 elbl膮skim, 1 gda艅skim; 294 Rostankowski: 147 w woj. bydgoskim, 53 elbl膮skim, 62 gda艅skim, 20 pilskim.

Historycznie niekt贸re z wyliczonych nazwisk po艣wiadczone zosta艂y na Kociewiu (Drzycim, Stara Kiszewa) i na po艂udniowych Kaszubach (Ugoszcz pod Bytowem, Wiele). W Drzycimiu w 1784 r. w ksi臋dze metrykalnej tamtejszej parafii zapisany zosta艂 Mathias (w dope艂niaczu liczby pojedynczej Mathie) Rostankowski, w ksi臋dze metrykalnej parafii Stara Kiszewa utrwaleni zostali: Joseph Rostankow w 1795 r. i Michael Rostankowski w 1797 r. Najwi臋cej zapis贸w pochodzi z ksi膮g metrykalnych parafii Ugoszcz: z ksi臋gi chrzt贸w: Maciej i Krystyna Rostank, Rostankowski i Roztenkowski ze Studzienic. Pojawia si臋 te偶 zapis Mathia Roztenkowski w ksi臋dze 艣lub贸w (jako 艣wiadek) i zgon贸w i raz Rostankowski w ksi臋dze zmar艂ych w latach 1783-1792. Inni w Ksi臋dze Szkaplerza 艢wi臋tego: Antoni Rostank odnotowany w 1823 r., Gertruda Rostanck w 1837 r. W tzw. summariuszu parafii Wiele w powiecie chojnickim w latach 1769-1790 zapisani zostali: 2 razy Lukas Rostankowski, 1 Jakob Rostankowski, 5 razy Mathias Rostankowski, 6 razy Mateus Rostankowski.

Ten typ nazwiska pochodzi od formy podstawowej Rostan. Od niej utworzono formacj臋 patronimiczn膮 za pomoc膮 przyrostka -ec: Rostaniec; -uk: Rostaniuk na kresach wschodnich Polski i modelowo za pomoc膮 przyrostka -owski: Rostankowski oraz -ski: Rosta艅ski. „S艂ownik nazwisk” nie odnotowuje wariantu Rostan(e)k, po艣wiadczonego w Ugoszczy i powsta艂ego za pomoc膮 -(e)k. Ten sam Maciej Rostank notowany jest z wt贸rnym przyrostkiem -owski: Rostankowski i hiperpoprawnie (na tle kaszubskiej mowy typu gamba) Roztenkowski.

Podstawowe nazwisko Rostan pochodzi od rzeczownika rosta艅 lub rostanie, znanego w polszczy藕nie od XV w. w znaczeniu „droga rozstajna”, jak podaje Aleksander Br眉ckner. Opr贸cz tego ten wyraz m贸g艂 oznacza膰 „rozst臋p, rozdzia艂, przerw臋” i „roz艂膮k臋”. Chodzi艂o tu wi臋c o „cz艂owieka, kt贸ry mieszka艂 obok skrzy偶owania dr贸g”. Podobnie powstawa艂y znaczeniowo nazwiska typu: G贸ra, Las, 艁膮ka, Pole na okre艣lenie tych, co „mieszkali na g贸rze, obok lasu, 艂膮ki czy pola” (por贸wnaj semantyczne odpowiednie niemieckie: Berg, Wald, Wiese, Feld i 艂aci艅skie w formie przymiotnikowej: Montanus, Silvestris, Pratensis, Campestris). Jest las mi臋dzy wsiami Kalisz, Kruszewo i Lipuska Huta w powiecie ko艣cierskim, zwany Rostanie i udokumentowany w tej formie od 1790 r. Jest te偶 przysi贸艂ek Rozstanki w gminie Latowicz w woj. siedleckim, od kt贸rego jednak trudno wywodzi膰 nazwisko Rostankowski bez znajomo艣ci jego historii.