Nazwisko Lic i Lica znane by艂o historycznie i wyst臋puje wsp贸艂cze艣nie na Kociewiu oraz na po艂udniowych i 艣rodkowych Kaszubach. W ksi臋dze metrykalnej parafii Pog贸dki pod Skarszewami po艣wiadczeni zostali w 1688 r. Joachim Lic, 1696 r. Catharina Licowa, 1710 r. Catharina Licowna oraz 1789 r. w parafii Stara Kiszewa Marianna Lica. Wiele za艣wiadcze艅 ma omawiane nazwisko we wsiach powiatu kartuskiego. S膮 tu zapisy niemieckie z 1773 r., kiedy Pomorze przejmowane by艂o przez pa艅stwo pruskie. I tak w Kist贸wku w gminie Sul臋czyno mieszka艂 gbur Marcin Litza, w Kamienicy Szlacheckiej Wojciech Litz, w Sikorzynie pod Ko艣cierzyn膮 cha艂upnik Micha艂 Litza, w Szymbarku Christian Lietz, w II po艂owie XVIII w. by艂 w tym偶e Szymbarku pastorem niejaki Lietz. W 1773 r. w Zdrojach pod Lipuszem by艂 pasterz Marcin Lietz, a w 艁apinie pod Gda艅skiem Wojciech Litz. W ksi臋gach metrykalnych parafii Sierakowice przez ca艂y XIX w. wyst臋puje nazwisko Lica, np. w 1802 r. Marianna Licowa, w 1805 r. Joan Lica i w 1888 r. Johann Leitza, podobnie w ksi臋dze chrzt贸w parafii Chmielno w 1825 r. zanotowana zosta艂a Marianna Lica oraz Jacob Lytza i w 1842 r. Marianna Litz. W 1792 r. w ksi臋dze 艣lub贸w parafii Ugoszcz pod Bytowem zanotowany zosta艂 Andreas Lica, a w urz臋dowej ksi臋dze adresowej Bytowa i powiatu bytowskiego z 1925 r. figuruje 7 os贸b pisanych Lietz.

„S艂ownik nazwisk wsp贸艂cze艣nie w Polsce u偶ywanych” podaje 834 obywateli nazywaj膮cych si臋 Lica, z tego 321 w woj. gda艅skim, i 176 w woj. bydgoskim.

Przyst臋puj膮c do obja艣nienia tego nazwiska, zda膰 trzeba sobie spraw臋, 偶e na Powi艣lu Gda艅skim wyst臋puje nazwisko Licz. Mamy wi臋c sytuacj臋, gdzie starogerma艅ski przyrostek -izo, tworz膮cy formy zdrobnia艂e od imion germa艅skich i chrze艣cija艅skich, wyst臋puje w postaci poczw贸rnej jako zako艅czenie -tz i -tsch, -tze i -tsche; w polszczy藕nie zako艅czenia te daj膮 wyg艂os imion, a potem nazwisk na -c lub -cz i -ca lub -cza; -e z zako艅cze艅 -tze lub -tsche przechodzi w -a. Mamy zatem na Pomorzu i poza nim nazwiska Pac, Paca oraz Pacz i Pacza od Pawe艂, Pec i Pecz, Peca i Pecza od Piotr, Nic i Nicz, Nica i Nicza od Niko艂aj (dzi艣 Miko艂aj), Rac i Racz, Raca i Racza od Rados艂aw, Ruc i Rucz, Ruca i Rucza od Rudolf, Kuc i Kucz, Koc i Kocz od Konrad, (dawniej Kuonrath). Tu zatem mie艣ci si臋 te偶 Lic i Licz, Lica i ewentualnie Licza od imienia 艁ukasz, po 艂acinie Lucas i po niemiecku Lukas. Nag艂osowa sylaba imienia Lukas realizowana by艂a w niemczy藕nie jako L眉-, co oczywi艣cie w polszczy藕nie wymawiano i zapisano jako Lic(a). Mo偶liwy to te偶 skr贸t od staro-wysoko-niemieckich imion opartych na bazie liut-, czyli „nar贸d, lud”.

Doda膰 mo偶na, 偶e ksi臋ga parafialna Pog贸dki utrwali艂a form臋 pochodn膮 Lican: Joachim Lican 1682 r. i Catherina Licanka 1703 r., utworzon膮 za pomoc膮 przyrostka -an. Osobno wypadnie si臋 zaj膮膰 nazwiskiem Litzan, Lietzan.

W formie Litze nazwisko wyst膮pi艂o jako przydomek szlachecki K臋trzy艅skich z K臋trzyna w powiecie wejherowskim.

W 1860 r. John Lica i jego 偶ona Mary Suszek z trzema synami przybyli z parafii Wiele do Kanady na szlak Opeongo (tu mieli jeszcze dw贸ch syn贸w i c贸rk臋). Ok. 1880 r. ich prawnuk John uda艂 si臋 do USA (stan Wisconsin), gdzie pisali si臋 Litzer, potomkowie jego wr贸cili do Kanady, pisani te偶 Litze, Leetch.

Edward Breza